De Europese Unie legt drie dingen vast voor e-facturatie: een definitie van wat een elektronische factuur is, een norm voor de inhoud ervan (EN 16931), en twee verplichtingen — overheidsinstanties moeten conforme e-facturen aanvaarden op grond van Richtlijn 2014/55/EU, en vanaf 1 juli 2030 vallen grensoverschrijdende B2B-transacties onder digitale rapportering op basis van e-facturen volgens de ViDA-richtlijn (EU) 2025/516. Al het overige — of binnenlandse B2B-facturen elektronisch moeten zijn, in welk formaat, via welk netwerk en vanaf wanneer — wordt door elke lidstaat afzonderlijk beslist.
Wat Richtlijn 2014/55/EU vereist
Richtlijn 2014/55/EU verplicht aanbestedende diensten en aanbestedende instanties om elektronische facturen die aan de Europese norm voldoen te ontvangen en te verwerken. Het is een B2G-regel (business-to-government) voor overheidsopdrachten; ze schept geen verplichting tussen private ondernemingen.
Het toepassingsgebied volgt de aanbestedingsrichtlijnen: facturen die worden uitgereikt naar aanleiding van opdrachten onder Richtlijn 2014/24/EU (overheidsopdrachten), 2014/25/EU (nutssectoren), 2014/23/EU (concessies) en 2009/81/EG (defensie en veiligheid), van de hoofdaannemer aan de publieke koper. Artikel 2 definieert een elektronische factuur als een factuur die "is uitgereikt, verzonden en ontvangen in een gestructureerde elektronische vorm die automatische en elektronische verwerking ervan mogelijk maakt". De richtlijn vroeg de Europese normalisatie-instellingen een norm op te stellen die technologieneutraal is, verenigbaar met internationale normen, bruikbaar voor kmo's en geschikt voor B2B, en er een "beperkt aantal syntaxen" voor te publiceren.
De datums volgden uit de publicatie van de norm. Uitvoeringsbesluit (EU) 2017/1870 van de Commissie van 16 oktober 2017 publiceerde de referentie van EN 16931-1:2017 en de syntaxlijst ervan op 17 oktober 2017 in het Publicatieblad. De lidstaten moesten de ontvangstplicht 18 maanden later toepassen voor centrale overheden en konden ze voor niet-centrale instanties met maximaal 30 maanden uitstellen — vandaar de vaak genoemde datums april 2019 en april 2020. De nationale implementaties verschillen in de details: Duitsland bijvoorbeeld voegde een routeringsidentificatie (Leitweg-ID) en de XRechnung-specificatie toe, en zijn federale overheden moeten volgens de landenfiche van de Commissie sinds 27 november 2020 verzending via Peppol aanvaarden. Zie B2B versus B2G voor de praktische verschillen.
Wat EN 16931 op EU-niveau vastlegt
EN 16931 legt de semantische inhoud van een e-factuur vast — de elementen, hun betekenis, hun kardinaliteit en de bedrijfsregels ertussen — en somt op welke syntaxen die inhoud mogen dragen. De norm werd opgesteld door CEN/TC 434 in opdracht van de richtlijn.
De gepubliceerde familie bestaat uit meerdere delen. Deel 1 (EN 16931-1) is het semantische gegevensmodel; deel 2 (CEN/TS 16931-2) is de lijst van conforme syntaxen — UBL 2.1 (ISO/IEC 19845:2015) en UN/CEFACT Cross Industry Invoice D16B; de delen 3-1 tot 3-4 zijn de methodologie voor syntaxbinding en de bindingen voor UBL, UN/CEFACT XML en UN/EDIFACT; deel 4 geeft richtsnoeren voor transmissie-interoperabiliteit; deel 5 beschrijft hoe landen en sectoren het model mogen uitbreiden; deel 6 rapporteert testresultaten. Op grond van een licentieovereenkomst tussen de Commissie en CEN zijn de delen 1 en 2 gratis verkrijgbaar bij de nationale normalisatie-instellingen; de andere delen worden verkocht.
De Commissie verklaart dat een nieuwe editie, EN 16931-1:2026, in mei 2026 is gepubliceerd en dat de editie van 2017 formeel is ingetrokken maar "conform blijft gedurende de migratieperiode", waarbij migratieplannen worden ontwikkeld door de lidstaten en de betrokken organisaties. De pagina over EN 16931 legt het model, de syntaxen en het CIUS- en uitbreidingsmechanisme in detail uit.
Wat ViDA toevoegt: de tijdlijn 2025–2035
ViDA — Richtlijn (EU) 2025/516 van de Raad van 11 maart 2025, van kracht sinds 14 april 2025 — wijzigt de Btw-richtlijn 2006/112/EG op drie gebieden: digitale rapportering en e-facturatie, de platformeconomie en één btw-registratie. Voor e-facturatie doet ze twee dingen: ze laat lidstaten toe binnenlandse e-facturatie verplicht te stellen zonder bijzondere machtiging, en ze maakt gestructureerde e-facturen de basis van een EU-brede digitale rapporteringsverplichting voor grensoverschrijdende B2B-transacties vanaf 2030.
| Datum | Wat van toepassing is (volgens de ViDA-pagina van de Commissie) |
|---|---|
| 14 april 2025 | Inwerkingtreding. Lidstaten mogen onder specifieke voorwaarden verplichte binnenlandse e-facturatie invoeren, zonder dat een afwijking van de Raad nodig is. |
| 1 januari 2027 | Kleine verduidelijkingen aan het éénloketsysteem (OSS) en het invoer-éénloketsysteem (IOSS). |
| 1 juli 2028 | Regels voor de fictieve dienstverrichter bij platforms voor kortetermijnverhuur en personenvervoer; hervormingen inzake één btw-registratie; verplichte verlegging voor niet-geïdentificeerde leveranciers. |
| 1 juli 2030 | Digitale rapporteringsvereisten voor grensoverschrijdende B2B-transacties, op basis van gestructureerde e-facturen. |
| 1 januari 2035 | Lidstaten met reeds bestaande binnenlandse realtime-rapporteringsverplichtingen moeten hun systemen afstemmen op het EU-model en de EU-normen. |
De overwegingen van de richtlijn zetten de toon voor de regeling van 2030: een elektronische factuur moet worden uitgereikt, verzonden en ontvangen in een gestructureerde elektronische vorm die geautomatiseerde verwerking mogelijk maakt, in lijn met Richtlijn 2014/55/EU (overweging 9); facturen voor de gerapporteerde grensoverschrijdende transacties moeten uiterlijk 10 dagen na het belastbare feit worden uitgereikt (overweging 10); en reeds bestaande nationale rapporteringssystemen moeten tegen 2035 convergeren, tenzij de beoordeling van de Commissie tekortkomingen vaststelt (overweging 24). Het gewijzigde artikel 218 laat een lidstaat toe om van op zijn grondgebied gevestigde belastingplichtigen te eisen dat zij e-facturen uitreiken voor binnenlandse leveringen, en het gewijzigde artikel 232 laat toe de toestemming van de ontvanger voor dergelijke facturen te laten vallen.
Wat EU-breed is en wat nationaal
Het EU-recht legt de definitie, de norm en de twee bovenstaande verplichtingen vast; de nationale wetgever bepaalt toepassingsgebied, datums, formaatkeuze en verzending.
| Vraag | Beslist op EU-niveau | Beslist nationaal |
|---|---|---|
| Wat is een e-factuur? | Gestructureerde vorm die automatische verwerking mogelijk maakt (2014/55/EU, Btw-richtlijn zoals gewijzigd door ViDA) | Of hybriden of bijkomende overeengekomen formaten in aanmerking komen (Duitsland aanvaardt "interoperabele" overeengekomen formaten; Polen vereist zijn eigen schema) |
| Inhoudsmodel | EN 16931 en de syntaxlijst ervan | Nationale CIUS (XRechnung, Peppol BIS zoals aangenomen in België) of een niet-EN-schema (FA(3)) |
| Wie moet ontvangen? | Publieke kopers onder de aanbestedingsrichtlijnen | Ondernemingen, vanaf de nationale verplichtingsdatum (Duitsland 1 januari 2025, België 1 januari 2026, Frankrijk 1 september 2026) |
| Wie moet uitreiken? | Niemand, tot de grensoverschrijdende rapporteringsregeling van 2030 | Binnenlandse B2B-uitreikers, gefaseerd naar grootte of omzet |
| Verzending | Niet voorgeschreven; deel 4 geeft alleen richtsnoeren | Vrije keuze (Duitsland), Peppol (België), goedgekeurde platforms (Frankrijk), een centraal systeem (Polen) |
| Rapportering aan de belastingdienst | Grensoverschrijdend B2B vanaf 1 juli 2030 | Binnenlandse e-reporting (Polen via KSeF; Frankrijk vanaf 2026; België gepland voor 2028) |
Voor een onderneming betekent dit dat "EU-conform" noodzakelijk is maar nooit voldoende. Een EN 16931-factuur is het juiste uitgangspunt in elke lidstaat die de norm volgt, maar ze moet nog altijd de nationale CIUS-regels dragen, via het nationale kanaal reizen en de nationale datums halen. De formaatgids koppelt formaten aan landen; grensoverschrijdende e-facturatie behandelt het geval waarin de twee partijen in verschillende lidstaten gevestigd zijn.
Hoe KRONENWERK dit afhandelt
KRONENWERK implementeert de EU-laag via EN 16931 en de nationale laag via het formaat dat elk land verwacht, gegenereerd en gevalideerd bij de uitreiking van de factuur.
- EN 16931-facturen voor Duitsland als XRechnung (UBL of CII) en ZUGFeRD, gevalideerd met de KoSIT-Schematron-regels en gekruist met de Mustang-bibliotheek — ONDERSTEUND.
- Factur-X voor Frankrijk (PDF/A-3 met ingesloten CII) — generatie ONDERSTEUND; verzending via een goedgekeurd platform NOG NIET GEREED (KRONENWERK is geen plateforme agréée).
- Peppol BIS Billing 3.0 UBL voor België — ONDERSTEUND MET BEPERKINGEN: KRONENWERK verzendt en ontvangt via Peppol door middel van een geaccrediteerde toegangspuntaanbieder (Storecove) zodra de onderneming is verbonden in Instellingen → Verzending.
- FA(3) voor Polen — generatie ONDERSTEUND MET BEPERKINGEN; KSeF-verzending NOG NIET GEREED.
- Inkomende XRechnung-, ZUGFeRD/Factur-X- en UBL-bestanden worden ingelezen als inkoopfacturen; de gratis controle valideert een bestand zonder het op te slaan — ONDERSTEUND.
KRONENWERK dient geen btw-rapportering in bij een belastingdienst, verzendt er geen en geeft geen fiscaal advies; de rapporteringsregeling van 2030 wordt beoordeeld zodra de uitvoeringsregels ervan bestaan. Landenpagina's: Duitsland, Frankrijk, België, Polen. Terug naar de Europa-hub.
Veelgestelde vragen
Vereist de EU B2B-e-facturatie?
Nog niet als algemene regel. Richtlijn 2014/55/EU dekt alleen facturen aan overheidsinstanties. ViDA voert vanaf 1 juli 2030 digitale rapportering op basis van e-facturen in voor grensoverschrijdende B2B-transacties; binnenlandse B2B-verplichtingen zijn nationaal.
Is EN 16931 verplicht?
Publieke kopers moeten EN 16931-facturen aanvaarden. Voor binnenlands B2B beslist de nationale wet: Duitsland, Frankrijk en België bouwen hun verplichtingen op EN 16931-formaten; Polen gebruikt zijn eigen FA(3)-schema.
Welke syntaxen laat EN 16931 toe?
Twee zijn in het Publicatieblad gepubliceerd: UBL 2.1 en UN/CEFACT Cross Industry Invoice (D16B). Een UN/EDIFACT-binding bestaat als technische specificatie maar staat niet in de gepubliceerde lijst.
Wat veranderde ViDA op 14 april 2025?
De richtlijn trad in werking. Volgens de Commissie mogen lidstaten vanaf dan onder specifieke voorwaarden verplichte binnenlandse e-facturatie invoeren zonder afwijking van de Raad; de grensoverschrijdende rapporteringsverplichting zelf start op 1 juli 2030.
Is de editie van 2017 van EN 16931 nog geldig?
De Commissie zegt dat de editie van 2017 formeel is ingetrokken na de publicatie van de editie van 2026 in mei 2026, maar conform blijft gedurende een migratieperiode. Vraag uw nationale normalisatie-instelling of overheid naar het migratieplan.
Bronnen
- Directive 2014/55/EU on electronic invoicing in public procurement — geraadpleegd op
- Commission Implementing Decision (EU) 2017/1870 — geraadpleegd op
- Council Directive (EU) 2025/516 amending Directive 2006/112/EC as regards VAT rules for the digital age — geraadpleegd op
- European Commission — VAT in the Digital Age (ViDA) — geraadpleegd op
- European Commission — What is eInvoicing — geraadpleegd op
- European Commission — Obtaining a copy of the European standard on eInvoicing — geraadpleegd op
- European Commission — eInvoicing in Belgium — geraadpleegd op