Francuskie platformy agréées (PA): PDP, PPF, OD i annuaire — wyjaśnienie

We Francji faktury elektroniczne między przedsiębiorstwami przemieszczają się wyłącznie między zatwierdzonymi platformami — plateformes agréées (PA), operatorami zarejestrowanymi przez administrację podatkową, wcześniej nazywanymi PDP. Każde przedsiębiorstwo musi mieć wybraną platformę do odbioru od 1 września 2026 r. Państwo nie wymienia już faktur samodzielnie: jego częścią, wciąż często nazywaną PPF, jest annuaire — katalog wskazujący platformom, dokąd dostarczać — oraz koncentrator odbierający dane o fakturach, transakcjach i płatnościach dla administracji. Zwykłe oprogramowanie do fakturowania i opérateurs de dématérialisation (OD) mogą przygotowywać i przekazywać faktury, ale tylko PA może je przesyłać.

Trzy rodzaje podmiotów

Reforma rozróżnia platformy zarejestrowane, które jako jedyne mogą przesyłać, od niezarejestrowanych usługodawców i oprogramowania, którzy mogą jedynie przygotowywać i podłączać.

Plateforme agréée (PA)

Opérateur de dématérialisation, którego Service d'immatriculation DGFiP zarejestrował na trzy odnawialne lata po złożeniu dokumentacji potwierdzającej zgodność podatkową, infrastrukturę i bezpieczeństwo danych oraz techniczną interoperacyjność z PPF i innymi platformami. Ostateczna rejestracja jest przyznawana dopiero po testach interoperacyjności w warunkach rzeczywistych. PA wystawia, przesyła i odbiera e-faktury, w razie potrzeby konwertuje między formatami, wyodrębnia dane z faktur, do których administracja jest uprawniona, oraz przesyła dane e-raportowania o transakcjach i płatnościach. Przed zmianą nazwy ten sam podmiot nazywał się plateforme de dématérialisation partenaire (PDP); własny plik FAQ DGFiP o platformach nadal nosi starą nazwę.

Portail public de facturation (PPF)

Infrastruktura państwowa. W obecnym modelu zapewnia annuaire — katalog odbiorców zasilany przez platformy, który umożliwia adresowanie — oraz koncentrator odbierający dane z platform dla administracji. Przedsiębiorstwa nie deponują w nim faktur B2B; Chorus Pro pozostaje odrębnym portalem dla faktur dla podmiotów publicznych.

Opérateur de dématérialisation (OD) i „solution compatible”

Usługodawca lub oprogramowanie, które tworzy, konwertuje lub archiwizuje faktury, nie będąc zarejestrowanym. DGFiP stwierdza, że taki operator nie jest uprawniony do przesyłania e-faktur na platformę klienta, odbierania ich w imieniu przedsiębiorstwa ani przesyłania danych do administracji; musi podłączyć się do PA. Logo „solution compatible”, odrębne od logo „plateforme agréée”, oznacza takie oprogramowanie.

Jak przepływa faktura

Faktura trafia z oprogramowania sprzedawcy do PA sprzedawcy, stamtąd do PA nabywcy, a z PA nabywcy do nabywcy; PA sprzedawcy przesyła administracji wyłącznie dane wymienione w ustawie.

1. Przygotowanie. Oprogramowanie sprzedawcy (lub OD) tworzy fakturę ustrukturyzowaną — UBL, CII lub hybrydę taką jak Factur-X — z obowiązkowymi elementami, w tym numerem SIREN klienta.
2. Złożenie. Faktura jest przekazywana do PA sprzedawcy, która sprawdza format i dane obowiązkowe. Odrzucenie na tym etapie to incydent techniczny: sprzedawca poprawia i składa ponownie.
3. Adresowanie. PA przeszukuje annuaire, indeksowany według SIREN oraz — jeśli nabywca zarejestrował zakłady lub działy — SIRET i danych trasowania, aby znaleźć platformę odbiorczą nabywcy. Jeśli annuaire jest tymczasowo niedostępny, platformy mogą korzystać z wcześniej pobranych kopii i adresów technicznych, takich jak adresy Peppol.
4. Przesyłanie. PA sprzedawcy dostarcza fakturę do PA nabywcy na podstawie umowy o interoperacyjności lub przez protokół sieciowy; każda PA musi być interoperacyjna z co najmniej jedną inną PA dwustronnie lub przez sieć. Tu następuje konwersja między formatami, gdy platforma nabywcy preferuje inny.
5. Odbiór i cykl życia. PA nabywcy udostępnia fakturę i zwraca statusy cyklu życia. Odmowa ze strony nabywcy to uzasadniony status zarezerwowany dla przyczyn dopuszczonych przez standard — niezgodność regulacyjna, której platforma nie wychwyciła, błędny adresat, warunki umowne uniemożliwiające przetwarzanie — a nie dla sporu handlowego; odrzucona faktura jest wystawiana ponownie pod nowym numerem.
6. Dane do administracji. PA sprzedawcy wyodrębnia dane z faktury (strony, kwota netto, stawka i kwota VAT itd.) i przesyła je przez koncentrator. E-raportowanie transakcji B2C i transgranicznych oraz danych o płatnościach odbywa się przez tę samą platformę według harmonogramu wynikającego z reżimu VAT przedsiębiorstwa.

Model jest z założenia rozproszony: DGFiP stwierdza, że faktury nie są centralizowane przez administrację i że przesyłane są tylko dane przewidziane prawem. To model czteronarożny jak w Peppol — sprzedawca, platforma sprzedawcy, platforma nabywcy, nabywca — z państwowym katalogiem zamiast wyszukiwania SMP/SML Peppol. Porównanie z modelami belgijskim i polskim znajduje się na stronie Peppol a sieci krajowe.

Peppol a francuskie platformy

Peppol jest jednym ze sposobów, w jaki dwie PA mogą być interoperacyjne, a DGFiP jest organem Peppol (Peppol Authority) dla Francji, ale bycie punktem dostępowym Peppol nie czyni operatora PA.

DGFiP wyjaśnia, że PA musi być interoperacyjna z co najmniej jedną inną PA na podstawie umowy dwustronnej lub przez protokół sieciowy oraz że jako Peppol Authority może nakładać francuskie wymogi na dostawców usług — na przykład obowiązek rejestracji jako PA przed wystawianiem lub odbieraniem faktur objętych reformą przez Peppol we Francji. Dostawca z siedzibą we Francji podpisuje umowę Peppol France i przechodzi testy zgodności OpenPeppol; dostawca z siedzibą gdzie indziej zawiera umowę z własnym organem Peppol lub z OpenPeppol i nie potrzebuje umowy francuskiej. Sam Peppol, jego identyfikatory i punkty dostępowe opisano na stronach Peppol i identyfikatory Peppol.

Wybór platformy

Wybór jest swobodny: przedsiębiorstwo może korzystać z jednej PA lub kilku, może wybrać inną PA niż jego dostawcy i klienci oraz może zmienić platformę, gdy zmienią się jego potrzeby — o formacie odbioru decyduje platforma nabywcy, a nie dostawca.

Przedsiębiorstwo, które nie wyznaczyło jeszcze platformy odbiorczej, musi to zrobić niezwłocznie, bezpośrednio lub przez swoje oprogramowanie, biuro rachunkowe lub bank, i musi być w stanie wykazać, że rozpoczęło działania — przewodnik startowy DGFiP mówi, że sytuacja ta nie powinna wstrzymywać działalności ani płatności, ale musi zostać szybko naprawiona. Kara za brak wyboru platformy odbiorczej wynosi 500 euro po trzech miesiącach od wezwania, a następnie 1 000 euro za każdy kolejny okres trzech miesięcy.

Jak KRONENWERK to obsługuje

JESZCZE NIEGOTOWE w zakresie przesyłania. KRONENWERK nie jest plateforme agréée i nie znajduje się na listach DGFiP; nie przesyła faktur na platformę klienta, nie odbiera ich w imieniu przedsiębiorstwa ani nie wysyła danych do administracji. Francuskie przesyłanie jest planowane z użyciem funkcji zatwierdzonej platformy Storecove i nie jest jeszcze gotowe produkcyjnie w KRONENWERK. To, co działa dziś, jest OBSŁUGIWANE: generowanie i walidacja Factur-X przy wystawianiu (zob. Factur-X) oraz wczytywanie przychodzących faktur Factur-X, CII i UBL jako faktur zakupu. Francuska firma wybiera zatem PA z listy DGFiP i korzysta z niej z plikami KRONENWERK, a e-raportowanie obsługuje PA, nie KRONENWERK. Przegląd Francji przedstawia kalendarz i zakres; strona krajowa Francja podaje ten sam status. KRONENWERK nie udziela porad podatkowych ani prawnych co do tego, które obowiązki mają zastosowanie.